(με την σειρά που μίλησαν)

acte vide

Ο Γιάννης Κοτσώνης  και η Δανάη Στεφάνου συνεργάζονται καλλιτεχνικά από το 2006, με το όνομα acte vide (“κενή πράξη»).  Με κεντρικό άξονα τον αυτοσχεδιασμό & τον ηχητικό πειραματισμό, το σχήμα εξερευνά επίμονα τα όρια μεταξύ ήχου, μουσικής, θορύβου και  σιωπής, μέσα από εφήμερες, διαρκώς μεταβαλλόμενες δράσεις που αντιστέκονται στην καταγραφή. Έχουν στο ενεργητικό τους πολυάριθμες συναυλίες & εγκαταστάσεις, καθώς και αναθέσεις συνεργασιών με μουσικούς, εικαστικούς και σκηνοθέτες όπως οι Raed Yassin, Tarek Atoui & Vicki Bennett, στο πλαίσιο διεθνών φεστιβάλ & εκθέσεων. Από το 2012 επιμελούνται τα προγράμματα επιτόπιας καλλιτεχνικής έρευνας Syros Sound Meetings στο μεσαιωνικό οικισμό της Άνω Σύρου, όπου έχουν φιλοξενηθεί πάνω από 120 διεθνείς καλλιτέχνες και ερευνητές-τριες του ήχου.

 


Γιάννης Κοτσώνης

Ο Γιάννης Κοτσώνης είναι μουσικός, sound artist και αυτοσχεδιαστής με έδρα την Αθήνα. Έχει συνθέσει ηλεκτρονική μουσική για θέατρο, σινεμά, χορό και πολυμεσικές εγκαταστάσεις. Από το 2005 μέχρι σήμερα έχει παρουσιάσει τη δουλειά του ώς σόλο καλλιτέχνης, με την επωνυμία  «SisterOverdrive» ή και με το πραγματικό του όνομα, σε πληθώρα συναυλιών σε διαφορετικά πλαίσια (ΚΕΤ, Αγγλικανική Εκκλησία Αγίου Παύλου, Onassis Stegi, Boiler, 6 D.O.G.S, Beton 7, Booze, Les Yper Yper) και σε διεθνή φεστιβάλ (Athens Video Art Festival, Melter, Phormix Aftermath, Electric Nights). Έχει στο ενεργητικό του επτά προσωπικές δισκογραφικές κυκλοφορίες.  Τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται ως συντονιστής εκπαιδευτικών εργαστηρίων, συναυλιών και residencies. Έχει διδάξει προπτυχιακά και μεταπτυχιακά μαθήματα Μedia, Φιλοσοφίας & Κινηματογράφου και Hχητικού Σχεδιασμού (University of Wales Swansea και Πανεπιστήμιο Πειραιώς) και έχει συντονίσει εργαστήρια αυτοσχεδιασμού και ηχητικής σύνθεσης σε σχολεία και κοινότητες της Αθήνας στο πλαίσιο των δικτύων «Interfaces»  και “Sounds Now” (Creative Europe – Ίδρυμα Ωνάση). Επιμελείται και παρουσιάζει τίς μηνιαίες εκπομπές ‘Resonator» (στον Ολλανδικό ραδιοφωνικό σταθμό Concertzender) και «SoundUnfolds» (στο movement.radio) καθώς και την εβδομαδιαία διαδικτυακή ραδιοφωνική εκπομπή «Proschedio» (σε συνεργασία με τον Νίκο Ροδουσάκη) από το 2014.


Δανάη Στεφάνου

H Δανάη Στεφάνου φτιάχνει αυτοσχέδιους ήχους και κείμενα. Είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών Α.Π.Θ, όπου συντονίζει, μεταξύ άλλων, τα Σύνολα Πειραματικής και Αυτοσχεδιαζόμενης Μουσικής (σ.π.Α.Μ.*) και τις διαθεματικές ερευνητικές πρωτοβουλίες CriticalMusic Histories & noise:muse. Κείμενά της για τις ηχητικές & διαμεσικές τέχνες, τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό, την πειραματική μουσική και την κριτική ιστοριογραφία έχουν δημοσιευτεί σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, εγκυκλοπαίδειες και συλλογικούς τόμους (Musicae Scientiae, Journal of Interdisciplinary Music Studies, Grove Music Online, The Cambridge Companion to Film Music, Studies in Greek Popular Music, Music and Landscape / Soundscape & Sonic Arts κ.α.) και έχει μεταφράσει στα ελληνικά τα βιβλία ‘Κι Όμως Όμορφα’: Ένα βιβλίο για τη τζαζ (Πάπυρος, 2008) και Πειραματική Μουσική (Eκδόσεις Οκτώ, 2012). Μουσικά ενεργή από τη δεκαετία του 1990, έχει παίξει, συνθέσει και επιμεληθεί εκατοντάδες ηχητικές & διαμεσικές δράσεις και εκδηλώσεις σε δημόσιους & αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, αίθουσες τέχνης, εκπαιδευτικά και πολιτιστικά ιδρύματα, με αναθέσεις από το Κρατικό & Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το  Ίδρυμα Ωνάση, το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, τα Διεθνή Φεστιβάλ Κιν/φου Θεσσαλονίκης και Σύρου, το Φεστιβάλ Αθηνών, το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, το Ινστιτούτο Goethe και το Γαλλικό Ινστιτούτο, το Arts & Humanities Research Council U.K., το Arts Council Ireland, κ.α.


Μαρίνος Κουτσομιχάλης

Ο Δρ. Μαρίνος Κουτσομιχάλης είναι καλλιτέχνης, ακαδημαϊκός και creative technologist με ποίκιλα ερευνητικά ενδιαφέροντα στην σύγκλιση τεχνών, design, τεχνολογίας, και ανθρωπιστικών επιστημών. Προτείνει μια μεικτή καλλιτεχνική/ακαδημαϊκή μέθοδο που συνδυάζει επιτόπια δημιουργία με διάφορα μέσα (ήχο, εικόνα, δεδομένα, κ.α.), DIY λογισμικό/υλισμικό, τακτικές συνδημιουργίας (DIWO), εξερεύνηση τοπίων, αλγοριθμικά συστήματα, guerilla εθνογραφία, κριτική σκέψη, speculative design, τεχνητή νοημοσύνη, ποίηση, κ.α. Έχει παρουσιάσει τη δουλειά του διεθνώς περισσότερες από 200 φορές, σε μουσεία, φεστιβάλ, μπιενάλε, επιστημονικά συνέδρια, και underground χώρους σε Ευρώπη, Ασία, και Νότια Αμερική. Έχει εργαστεί ως ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Τορίνο (IT) και το Νορβηγικό Πανεπιστήμιο Επιστημών και Τεχνολογίας (Τρόντχαιμ, ΝΟ) και έχει διδάξει στο πανεπιστήμιο του Wolverhampton (GB) και στο ΤΕΙ Κρήτης (Ρέθυμνο). Εϊναι Λέκτορας στ Τμήμα Πολυμέσων και Γραφικών Τεχνών του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου, όπου κα διευθύνει το ερευνητικό εργαστήριο Media Arts & Design.

Sāk vitt ok vītt of verǫld hverja

Inhibition


Ντάνα Παπαχρήστου

Η Ντάνα Παπαχρήστου είναι μουσικολόγος και καλλιτέχνιδα που ασχολείται με τον συνδυασμό των τεχνών με νέα μέσα. Έχει σπουδάσει μουσική, μουσικολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, και Μουσική Κουλτούρα και Επικοινωνία στο Ε.Μ.Μ.Ε. και στο τμ. Μουσικών Σπουδών. Το διδακτορικό της ήταν στον τομέα της Φιλοσοφίας της Τέχνης σε σχέση με τους Deleuze και Guattari από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο και το Paris 8 | Vincennes – Saint-Denis. Tα τελευταία χρόνια έχει συμμετάσχει σε διατομεακά και διακαλλιτεχνικά έργα, καθώς και σε ηχητικά και γεω-τοποθετημένα εγχειρήματα με την ομάδα akoo.o. Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, στο τμήμα Πολιτισμού και Δημιουργικών Μέσων και Βιομηχανιών.


Γιώργος Σαμαντάς

Ο Γιώργος Σαμαντάς είναι κοινωνικός ανθρωπολόγος που ασχολείται με τον ήχο, την ακρόαση και το περπάτημα ως πολιτισμικές πρακτικές και ως καλλιτεχνικά μέσα. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εκτείνονται από την πόλη έως την ύπαιθρο, και από την οικολογία ως την τεχνολογική διαμεσολάβηση. Έχει πραγματοποιήσει μεταξύ άλλων εθνογραφικές έρευνες για την ηλεκτρονική μουσική, το νερό και τις πολιτικές του (ηχο-) τοπίου, την ψυχική υγεία, τη δημόσια μνήμη και τους θεσμούς της τέχνης σε σχέση με την πόλη, κατά μόνας ή συμμετέχοντας σε δια-τομεακές ομάδες μεταξύ κοινωνικών επιστημών και τέχνης (Φωνές, akoo.o, «μαθαίνοντας από την documenta»). Χρησιμοποιεί συχνά το καλλιτεχνικό έργο ως εργαλείο εθνογραφικής έρευνας, ή και αντίστροφα την εθνογραφική έρευνα ως διαδικασία για την παραγωγή καλλιτεχνικού έργου.Έχει εργαστεί ως ερευνητής, εκπαιδευτικός, sound designer, ηχολήπτης, σε προγράμματα για την πόλη, στο ραδιόφωνο, στο θέατρο και σε εθνογραφικά φιλμ, ως καλλιτεχνικός διαμεσολαβητής κι ως dj. Είναι μέλος του TWIXTlab, στο οποίο αυτή τη στιγμή διαχειρίζεται τη συμμετοχή του οργανισμού στο ερευνητικό, καλλιτεχνικό και παρεμβατικό πρόγραμμα πολιτιστικής συνεργασίας B-Air: Art InfinityRadio, για το ραδιόφωνό, τη μουσική την τέχνη του ήχου και την ευαλωτότητα, σε συγχρηματοδότηση του προγράμματος Δημιουργική Ευρώπη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


Μαριάνθη Παπαλεξανδρή-Αλεξανδρή

Η Μαριάνθη Παπαλεξανδρή-Αλεξανδρή (γενν. 1974, Ελλάδα) είναι συνθέτρια και καλλιτέχνης του ήχου, έχοντας για βάσεις της τη Ζυρίχη της Ελβετίας και την Ίθακα της Πολιτείας της Νέας Υόρκης. Είναι διεθνώς γνωστή για τις λεπτεπίλεπτες και καινοτόμες επιτελεστικές ακουστικές συνθέσεις και κατασκευές της, που χρησιμοποιούν ελάχιστα μέσα. Από το 2016, είναι Επίκουρη Καθηγήτρια Σύνθεσης στο Τμήμα Μουσικής του Πανεπιστημίου Cornell, στην Ίθακα. Η Παπαλεξανδρή έχει εκθέσει σε χώρους όπως το Martin-Gropius-Bau (Βερολίνο), το Asmolean Museum (Οξφόρδη), το Museum of Musical Instruments (Βερολίνο), το ISEA (Χονγκ Κονγκ), το San Francisco Art Institute, το ZKM (Καρλσρούη), η Μπιενάλε Design του Ρίμινι (Ιταλία), η Transmediale (Βερολίνο), το Espoo Museum of Modern Art (Φινλανδία), το Donaueschingen Festival / Museum Art Plus (Γερμανία) και η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας. Έχει λάβει αναθέσεις από τα μουσικά σύνολα Neue Vocalsolisten, Klangforum Wien, Ensemble SurPlus, Ensemble Mosaik, Yarn/Wire, ενώ έχει εμφανιστεί σε φεστιβάλ όπως τα MaerzMusik (Βερολίνο), Japan Media Arts, ISCM World Music Days (Ταλίν Εσθονίας), Ultraschall (Βερολίνο), ECLAT (Στουτγάρδη), MATA (Νέα Υόρκη) και Archipel (Γενεύη), μεταξύ άλλων. Έχει λάβει Ernst Von Siemens Foundation Commission, Berlin Sound Art Grant, Swedish Arts Council Grant, IMPULS Composition Award, Dan David Prize for Contemporary Music, Darmstadt Stipendienpreis και Berlin Composition Grant. Τέλος, έχει επιλεγεί για καλλιτεχνική φιλοξενία (residency) από την Akademie Schloss Solitude της Στουτγάρδης, τα Electronic Music Studios (Σουηδία), τη Villa Concordia (Γερμανία), το Πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου και το St John’s College του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

Λορέντα Ράμου

H ιδιαίτερη σχέση της Λορέντας Ράμου με το σύγχρονο πιανιστικό ρεπερτόριο είναι εμφανής σε όλη της την καλλιτεχνική τη διαδρομή. Τα ρεσιτάλ της χαρακτηρίζονται από πρωτότυπη θεματολογία με εικαστική, λογοτεχνική ή θεατρική διάσταση. Μετά το τέλος των σπουδών της στο Conservatoire de Paris και το City, University of London, παίρνει μέρος σε σεμινάρια με τους Pierre Boulez, David Robertson και Pierre-Laurent Aimard. Μελέτησε με τους Τώνη Γεωργίου, Claude Helffer, Marie-Françoise Bucquet, Denis Pascal και Steve Drury. Το 2017 έγινε διδάκτωρ summa cum laude του Πανεπιστημίου της Σορβόννης και του Conservatoire de Paris, με θέμα το πιανιστικό έργο του Νίκου Σκαλκώτα. Eίναι μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών ως υπότροφος του ΙΚΥ.
Έχει εμφανιστεί σε πολλά ευρωπαϊκά φεστιβάλ, τις ΗΠΑ και τη Χιλή, σε αίθουσες όπως η Concertgebouw (Άμστερνταμ), η Tonhalle Düsseldorf, η Cité de la Musique (Παρίσι), το TSAI Performance Center (Βοστώνη), η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση και το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης. Έχει συνεργαστεί με τους συνθέτες Mauricio Kagel, Maurice Ohana, George Crumb και Frederic Rzewski, την εικαστικό και περφόρμερ Λήδα Παπακωνσταντίνου, τους καλλιτέχνες του Fluxus Ben Vautier και Ben Patterson, τον συγγραφέα Pascal Quignard. Το ελληνικό πιανιστικό ρεπερτόριο έχει μια ιδιαίτερη θέση στις συναυλίες, την έρευνα και τη δισκογραφία της, με περισσότερες από 10 ηχογραφήσεις (ECM, NAXOS, BIS…). Εκλέχτηκε πρόσφατα αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Επιμελείται τα προγράμματα της Στέγης με το Πάντειο Πανεπιστήμιο («Μια Γέφυρα Μουσικής πάνω από τη Συγγρού») και με το Ωδείο Αθηνών, όπου διδάσκει επίσης το σεμινάριο «Το πιάνο στον 20ο και 21ο αιώνα». Oι δραστηριότητές της έχουν υποστηριχθεί από την Ακαδημία Αθηνών, το Γαλλικό Υπουργείο Πολιτισμού, το Βρετανικό Συμβούλιο, τα ιδρύματα Fulbright, Gaudeamus, Meyer και Λεβέντη, καθώς και το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ.

Θεόδωρος Κίτσος

Ο Θεόδωρος Κίτσος φοίτησε στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου σπουδάζοντας παράλληλα Κιθάρα (Πτυχίο και Δίπλωμα με τους Π. Ιωάννου και Κ. Γρηγορέα αντίστοιχα). Στη συνέχεια μετέβη στο Ηνωμένο Βασίλειο για να ειδικευτεί στην ερμηνεία παλαιάς μουσικής μελετώντας ιστορικά νυκτά έγχορδα (λαούτο, θεόρβη, μπαρόκ κιθάρα) με την E. Kenny. Ως υπότροφος του Ιδρύματος Μιχελή απέκτησε Μεταπτυχιακή ειδίκευση από το Πανεπιστήμιο του York. Συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφίες από το Ίδρυμα Ωνάση και το Πανεπιστήμιο του York και αναγορεύθηκε Διδάκτορας το 2005.
Δίνει τακτικά διαλέξεις και ομιλίες, ενώ εργασίες του έχουν δημοσιευτεί στα επιστημονικά περιοδικά The Lute, Χρονικά Αισθητικής, Μουσικολογία, Μουσικός Λόγος, Μουσικός Ελληνομνήμων και σε διάφορους συλλογικούς τόμους. Έχει συμμετάσχει σε ηχογραφήσεις δίσκων (Decca, Naïve, MDG, Aparté κ.ά.) και συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Ηνωμένο Βασίλειο, Ισπανία, Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία, Ελβετία, Αυστρία, Βέλγιο, Ολλανδία, Ρωσία, Ουγγαρία, Κροατία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Μονακό κ.α) με διάφορα σύνολα (Καμεράτα [Armonia Atenea], Latinitas nostra, Pomo d’oro, Yorkshire Baroque Soloists, KOΘ, KOA, Ex silentio κ.ά).Υπηρετεί ως Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Μουσικών Σπουδών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.


Χατζόπουλου Νικολέτα

Συνθέτρια, περφόρμερ, ερευνήτρια και curator, που ζει στην Αθήνα.  Έχοντας ένα διεπιστημονικό υπόβαθρο, εστιάζει στη δημιουργία οργανωμένου ήχου που βασίζεται στη σχέση σιωπής και θορύβου και στη σχέση χώρου και χρόνου, αξιοποιώντας περιστασιακά και εξωμουσικές πηγές.  Το συνθετικό της έργο περιλαμβάνει ακουστικά έργα για σόλο όργανα και διάφορα σύνολα μουσικής δωματίου, ηλεκτροακουστικά έργα, όπερες δωματίου και φωνητικά έργα, αλγοριθμικές και site-specific συνθέσεις.  Το εύρος του έργου της ως περφόρμερ και εκτελέστρια της βιόλα ντα γκάμπα, περιλαμβάνει τη συμμετοχή σε έργα παλαιάς και σύγχρονης μουσικής, αυτοσχεδιασμού, ποπ και μουσικής για διεπιστημονικά έργα, παραστάσεις και εγκαταστάσεις. Σπούδασε μουσική σύνθεση στο Βασιλικό Κονσερβατόριο της Χάγης, και αστροφυσική στο Πανεπιστήμιο της Ουαλίας στο Κάρντιφ. Είναι υποψήφια διδάκτωρ στον τομέα αρχιτεκτονικής και μουσικής στο Πολυτεχνείο της Κρήτης. Διοργανώνει και επιμελείται projects στο χώρο της NGallery. Το 2020 συνδημιούργησε το διεθνές τρίο WAN.


Άννα Παπαέτη

Eίναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και επιστημονική υπεύθυνη του ερευνητικού προγράμματος ERC Consolidator Grant Ηχοτοπία του τραύματος: μουσική, ήχος και η ηθική της μαρτυρίας (MUTE – Horizon 2020). H έρευνά της εξετάζει το πλέγμα της μουσικής, του ήχου και της βίας, καθώς και τα σημεία τομής της πολιτικής, της ηθικής και της αισθητικής. Έχει τελέσει μεταδιδακτορική ερευνήτρια «Μαρία Σκλοντόφσκα Κιουρί» στο Πανεπιστήμιο του Γκέττιγκεν (2011–2014, FP7) και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο (2017–2019, Horizon 2020). Η έρευνά της έχει επίσης υποστηριχθεί από τη Γερμανική Υπηρεσία Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών(DAAD), το Ίδρυμα Ωνάση και το Κέντρο Έρευνας Ανθρωπιστικών Επιστημών (ΚΕΑΕ). Εργάστηκε στη Βασιλική Όπερα του Κόβεντ Γκάρντεν (2004–2006), καθώς και ως δραματολόγος στην Εθνική Λυρική Σκηνή (2006–2009). Έχει δημοσιεύσει εκτενώς σε συλλογικούς τόμους και επιστημονικά περιοδικά ενώ συνεπιμελήθηκε δύο αφιερώματα με θέμα τη χρήση της μουσικής σε συνθήκες κράτησης. Έχει παρουσιάσει τη δουλειά της σε διεθνή συνέδρια και εκθέσεις όπως η ντοκουμέντα 14.  Η έρευνά της έχει αποτελέσει τη βάση για μια σειρά από έργα όπως το podcast The Undoing of Musicτο οποίο δημιούργησε για το Museo Nacional Reina Sofía (Μαδρίτη, 2019), καθώς και τις εγκαταστάσεις The Dark Side of the Tune για την έκθεση «Hypnos» στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών (Αθήνα, 2016) και Νέος Παρθενώνας για την έκθεση «Ίασις» (Tilt Platform, Λουτράκι, 2019) τις οποίες δημιούργησε μαζί με τον Νεκτάριο Παππά.


Ελένη Ικονιάδου

Eίναι Reader in Digital Culture and Sonic Arts στο Royal College of Art. Η έρευνά της βρίσκεται στο σημείο τομής της τέχνης, της θεωρίας και της τεχνοεπιστήμης, με ιδιαίτερη προσοχή στον ήχο και τη φωνή. Το τελευταίο ερευνητικό της έργο, που χρηματοδοτείται από το EPSRC Human-Data InteractionNetwork Plus (Απρίλιος 2020-Μάιος 2021), διερευνά τη μηχανική μάθηση στην Τέχνη, τη Μουσική και τις Βιομηχανίες Πολιτισμού. Η Ικονιάδου είναι η παραγωγός του Fugitive Voices, μιας σειράς διαδικτυακών συνομιλιών με καλεσμένους καλλιτέχνες, που μεταδίδεται κάθε μήνα στο ραδιόφωνο Movement(http://movement.radio/podcasts/fugitive-voices). Ως μέλη της ομάδας τέχνης AUDINT (audint.net), με τον Steve Goodman (kode9) και τον Toby Heys, συν-επιμελήθηκαν την ανθολογία Unsound: Undead (Urbanomic, 2019) και παρήγαγαν μια σειρά εκθέσεων, με το ίδιο όνομα, με χρηματοδότηση από το Συμβούλιο Τεχνών της Αγγλίας (2018-2020). Είναι ιδρύτρια και συν-εκδότης της σειράς Media Philosophy Series (Rowman andLittlefield) και συγγραφέας της μονογραφίας The Rhythmic Event: Art, Media and the Sonic (The MIT Press, 2014).


Παναγιώτης Πανόπουλος

Ο Παναγιώτης Πανόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Σπούδασε παιδαγωγικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και κοινωνική ανθρωπολογία στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, από όπου και πήρε διδακτορικό δίπλωμα το 1998. Από το 2003 μέχρι σήμερα, διδάσκει στο Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Ασχολείται ερευνητικά με ζητήματα ανθρωπολογίας της μουσικής, του ήχου και της επιτέλεσης. Οι μελέτες του, που έχουν δημοσιευθεί σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά (Journal of the Royal Anthropological Institute, Ethnologie Française, VisualAnthropology Review, Ethnomusicology Translations, Journal of Interdisciplinary Voice Studies) και συλλογικούς τόμους, εστιάζουν, μεταξύ άλλων, στον συμβολισμό του ήχου και της ακοής στην ελληνική κοινωνία, τη μελέτη των τοπικών συλλόγων και το ρόλο των μουσικών επιτελέσεων στη συμβολική κατασκευή της εντοπιότητας. Τα τελευταία χρόνια, ασχολείται ερευνητικά με την κοινότητα και τoν πολιτισμό των Κωφών και έχει αναπτύξει πολλαπλές συνεργασίες με άλλους ανθρωπολόγους και εικαστικούς καλλιτέχνες. Τα βιβλία Skyros Carnival (2010, με τους Αγάπη Αμανατίδη, Dick Blau & Steven Feld) και Φωνές/Fonés (2016, συλλογικός τόμος, επιμέλεια: Παναγιώτης Πανόπουλος & Ελπίδα Ρίκου) αποτελούν προϊόντα τέτοιων συλλογικών εγχειρημάτων. Τo εθνογραφικό – καλλιτεχνικό project “Voice-o-graph”, μια συνεργασία με τον εικαστικό και Καθηγητή της ΑΣΚΤ Πάνο Χαραλάμπους, παρουσιάστηκε στην documenta 14, στην Αθήνα και το Κάσελ το 2017. Έχει διδάξει στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Έχει εργαστεί ως επισκέπτης ερευνητής στο Princeton University (2002-3, 2012) και το University of California, Berkeley (2009). Έχει επίσης διδάξει ως επισκέπτης λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Martin Luther της Halle-Wittenberg (2012) και στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας (2018). Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κοινωνικών Ανθρωπολόγων (EASA) και της Ελληνικής Εταιρείας Ακουστικής Οικολογίας.